و این است دردهای زمانه

و من یه قُلک عقیم

nassima — Sun, 26 Jul 2009 08:15:18 GMT

یه پنجره رو به خدا

یه حنجره رو به قفس

یه جسم خالی از تووُ

یه کپسول پر از نفس

یه قبله مانده تا خدا

درین صراط مستقیم

و تو پرازنفس نفس

ومن یه قُلک عقیم

بگو که تقسیم نشد

جیره ی همدرد شدن

بگو که پشت میزها

چگونه نامرد شدن

بگو از آن همسفری

که پشت سنگر دود شد

بگو از آن قاصدکی

که با نسیم مفقود شد

بگو که خانه ی بهار

چه بی پلاک میشود

بگو که ریشه ی زمین

دوباره پاک میشود

یه پنجره رو به خدا

یه حنجره رو به قفس

با پلک بسته ات بگو

دیگر نمیکشی نفس

تبریکی برنگ قرمز

nassima — Fri, 13 Mar 2009 21:39:18 GMT

صفحه ی جدید تقویم، جای ردپای قرمز

و اسانسی از طبیعت، به تن هوای قرمز

بوسه ی ابر بهارو لب خشک یه بیابون

چه دل انگیز و گوارا، بوسه ای با رژ قرمز

چهره ی سیاه و دودی ،صدای قه قهه مردم

پشت این چهره کسی هست با همون کلاه قرمز

اگه این تنگ دل ما به زلالیه یه آبه

پس بریز تو این شکسته،دو سه تا ماهی قرمز

یا مقلب القلوب و سفره ی سبز طبیعت

و یه تبریک به تو ای دوست با گلی برنگ قرمز

نسیم بهمن

nassima — Sun, 01 Feb 2009 23:43:18 GMT

زمان هرگز نمیمیره زمان هرگز نمیپوسه

زمان دستای تاریخو برای چی نمیبوسه !؟

اگه کفش زمین تنگو اگه کار جهان لنگه

منو این گربه میدونیم که ایران مهد فرهنگه

صدای قلب این ملت پر از تکبیروفریاده

شهادت میده این دیوار شعارایی که میداده

جواب بله رو میداد عروس روز رفراندوم

و استقلال و آزادی پیام موجی از مردم

صدای پای مشروطه به گوش ملتم کر بود

همین تقویم میدونه که شاه مملکت؟ ..ر بود

تریبونای آزادو نسیم بهمنی در راه

شفای جنبشی تضمین ،به زیر تیغ این جراح

زمان هرگز نمیمیره زمان هرگز نمیپوسه

زمان دستای تاریخو برای چی نمیبوسه !؟

دی ان ای

nassima — Sun, 04 Jan 2009 10:01:18 GMT

این شناسنامه ی بی نام چرا باطل نیست؟!

هیچ سفینه ی نجاتی کمتر از شاتل نیست؟!

من به نردبان دی ان ایه خود مشکوکم

و به این تنی که انسانیتش کامل نیست

منه طوفان زده از سقوط برگ ترسیدم

فصل پاییزیه جنگلی به چشم می دیدم

اشکم از گونه سرازیر به چراغ الکلی

آتشی گرفتم و باز به خود پیچیدم

کودکی دستان کوچکش مرا میخواند

غیرت عروسکش را بیشتر می داند

و من در پیله ی خود رویای پروانه شدن

ننگ بر پروانه ای چو عنکبوت میماند

مه شکن ها همه خاموش

nassima — Sun, 28 Dec 2008 18:41:18 GMT

زیر پامو ندیدم فرودم اضطراری بود

قتل من عمدی نبود کاری که تکراری بود

زیر پامو ندیدم کفشای من هم کور بود

فاصله بین منو تو پشت عینک دور بود

این بالا مه غلیظی چشارو میگیره

مه شکن ها همه خاموش کسی میمیره

این بالا دستای آدما چقد سنگینه

خون هر کی که صداش بلندتره رنگینه

این ورا به نرخ واکسیا همه میخندن

اون پایین دوچرخه هاشونو کجا میبندن!؟

توی باغچه ی عدالت گلایی پژمرده

تا گل سرخی دراومد نسل شب آزرده

یکی نقشه میکشه بازی رو باید ببره

روی این الاکلنگ همیشه بالا بپره

یکی هم مثل تو قربونیه یک ندیدنه

ضربان خط شده پایان این تپیدنه

این بالا مه غلیظی چشارو میگیره

مه شکن ها همه خاموش کسی میمیره

شماره های معکوس

nassima — Wed, 15 Oct 2008 20:21:18 GMT

شماره های معکوس

لبخندهای مبهم

تکرار سیب گفتن

پشت نگاهی درهم

کادری برای موندن

اما نه یادگاری

یک کاغذ سفیدو

بازم سیاهکاری

یک قاب خالی از من

با خاطرات مرده

یک بغض تازه شاید

اما ترک نخورده

گروه خونیه ی من

اینبار طرد می شد

عروس قصه میمرد

زوجی که فرد می شد

یک مشت خاطراتم

می سوخت در نگاهی

خونی که خشک می شد

از فرط بی گناهی

شماره های معکوس

بازم اشاره می شد

سه، دو، یک ، دوباره

عکسی که پاره می شد

شهر شرجی زده ی بی فانوس

nassima — Wed, 06 Aug 2008 18:06:18 GMT

شهر شرجی زده ی بی فانوس

گربه هایت همه مردند امروز

شکم سگای من سیر نشد

باز هم سرفه به جنس اگزوز

شهر پر پنجره ی بی سایه

خاک تو مضحکه ی مردم شد

نسل من از تب و تاب افتاده

به خیالم تاج ایمان گم شد

به کدوم ستاره باید تکیه کرد

وقتی مهتاب ازینجا طرد شد

حرفهای من سیاسی نیستند

دل من از آسمون هم سرد شد

باز هم زلزله و طوفان و سیل

هر روز به انتظار یک آواری

ترو خشک میسوزن و بازم خبر

که میانگین تلفات شده آماری

شهر آدمهای بینی سوخته

فصل بی برگی تو تمدید شد

مردمت سجده ی شکر میدانند؟

به گمانم آسمان تهدید شد

شهر شرجی زده ی بی فانوس

آدمکهایت چه کورند امروز

دستهاشان به گناه آلوده

باز هم سرفه به جنس اگزوز

تاولی از فقر

nassima — Mon, 12 May 2008 08:28:18 GMT

خدا خیرت بده جانت سلامت

گهر بارون بشه حرف و کلامت

خدا خیرت بده من یک فقیرم

کمک کن تا به درد خود نمیرم

کمک کن تا دلت آروم بگیره

نزار امشب زنی بی نون بمیره

رو پیشونیم گردی از مصیبت

کمی پاکش کنی بازم غنیمت

صدای ایش و اوش این خیابون

به گوشم کر شده،از تو چه پنهون

به دستم پینه بسته ترس،،تشویش

دوباره یک مزاحم باز تفتیش

نمیدونم خدا از من چه می دید

که از درخت رزقش اینچنین چید

درسته فقر ایمانم رو کشته

ولی دستم بروی مرد مشته

فقیر کوچه بازار بهشتم

ازین دنیا بجز ذلت نکشتم

کمک کن تا به فردا دل ببندم

نپوسم از غم دردم،،نگندم

کمک کن تا دلت آروم بگیره

نزار امشب زنی بی نون بمیره

خدا هم منتظر بود

nassima — Wed, 17 Oct 2007 18:44:18 GMT

تلنگری دوباره ترانه هامو له کرد

تو آسمون حسرت، هوای دل رو مه کرد

تاریک شد نگاهم، ستاره ای درخشید

خدا هم منتظر بود بهش بگم ببخشید

فاصله ها چه کم شد میون ناباوری

ندا اومد که ای دل، خدا میگه کافری

تو توشه ی سفر رو یه گوشه جا گذاشتی

حتی واسه جهنمم انگاری جا نداشتی

ترانه ضربه میزد، دلم درو وا نکرد

برای توبه کردن ذره ای حاشا نکرد

حکایتی تازه بود مرگ دلو غرورم

گفتم که ای خدایم من از تو دوره دورم

زاده شدم به غفلت،دنیا جای من نیست

نمره ی هر گناهم نبوده کمتراز بیست

درای رحمت وا شد،ستاره ای درخشید

خدا هم منتظر بود،فریاد زدم ببخشید

کشتند باورم را

nassima — Mon, 14 May 2007 13:37:18 GMT

گورکنان دلم را زنده بگور کردند

در پس بی ثباتی فکر ظهور کردند

کشتند اعتقادم ، کشتند باورم را

چشمان مذهبم را آنان چه کور کردند

هرچند ادعاشان کر کرده گوش عالم

به جای صید کوسه،ماهی به تور کردند